بعد از مدتها شنبه ای آمد که همیشه منتظزش بودید !!! بالاخره تصمیم به ورزش کردن را عملی میکنید ، کفش و لباس ورزشی و قمقمه آب را برمیدارید و به باشگاهی که بارها از روبرویش رد شدید و وعده از شنبه شروع میکنم داده بودید وارد میشوید و با خوشحالی ثبت نام میکنید. در ابتدای کار بسیار راضی هستید و همه چیز عالی به نظر می رسد. بعد از گذشت چند هفته همه چیز رنگ میبازد همه قرارها و اتفاقها به یکباره در ساعتی باید باشگاه باشید روی میدهد ، کم کم تصمیم می گیرید که یکی از ورزش ها را از تمرینتان حذف کنید تا زودتر از باشگاه خارج شوید و به زندگیتان برسید و کم کم تصمیم میگیرید که امروز نروم فردا بروم وقتی از شر این تصمیمات خلاص میشوید که کارت باشگاهتان باطل شده باشد و تا زمانی که فکر این شنبه لعنتی به ذهنتان نرسد آسوده خاطر به زندگی ادامه میدهید . اما این شیوه از ورزش کردن عوارضی دارد که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت.
مدتی به سحتی کار میکنید تا اندامی بهتر پیدا کنید وزنه میزنید و زروی تردمیل میدوید رژیم غذایی خود را بخاطر زحمتهایی که در باشگاه کشیدید رعایت میکنید و زمانی میرسد که وقتی جلوی آینه میایستید از اندام خود راضی هستید اما وقتی ورزش را مدتی کنار می گذارید تناسب بدست آمده تان را چقدر سریع از دست میدهید، که تنها به مدت زمان دوریتان بستگی ندارد.
یک قانون وجود دارد که می گوید هرچه تناسب اندامتان بیشتر باشد،زمان بیشتری طول میکشد تا عضلاتتان از حالت بیفتند. زیرا بدن انسان از تغییر خوشش نمی آید و پیوسته در تلاش برای رسیدن به ایستایی است. بنابراین هرچه بیشتر ورزش کنید، مدت زمان بیشتری طول می کشد تا بدنتان تصمیم بگیرد راه دیگری برود.
اگر تنها یک هفته است که ورزش را متوقف کرده اید نگران نباشید.تحقیقات نشان داده رها کردن ورزش به مدت چهارده روز می تواند تناسب قلبی و عروقی، عضلات، و حساسیت به انسولین را کاهش دهد. ولی دو ماه یا بیشتر طول خواهد کشید که تناسب اندام بدست آمده را کاملا از دست بدهید.

افرادی که پس از مدتی کار نکردن دوباره به ورزش های قدرتی باز می گردند، کاملا متوجه افت خود می شوند.علتش این است که عضلاتتان دارای فیبر عضلانی نوع یک ( کشش آهسته ) و نوع دو ( کشش سریع ) است.
فیبرهای نوع یک مربوط به تمرینات مقاومتی است. فیبر های عضلانی نوع دو قوی تر هستند و کشش سریعشان کمکتان می کنند قادر شوید حرکات ورزش های با شدت بالا یا قدرتی را انجام دهید.دروافع در طول فعالیت های روزانه تان ( مانند راه رفتن، صحبت کردن، نشستن و غیره ) فیبرهای عضلانی نوع یک به بخش عمده ای از این امور کمک می کند. اما باید سخت کار کنید تا فیبرهای عضلانی نوع دو را به کار بیندازید. بنابراین وقتی مدتی ورزش نمی کنید فیبرهای عضلانی نوع یک همچنان مورد استفاده هستند و از درهم شکسته شدنشان جلوگیری می شود. اما اگر ورزش نکنید، برخی از فیبرهای عضلانی نوع دو ممکن است خیلی به ندرت مورد استفاده قرار بگیرند، پس خارج شدنشان از حالت تناسب نیز سرعت بیشتری دارد.

روزهای استراحت می تواند تناسب روانی تان را بهبود ببخشد. بدن و ذهنتان هر دو برای سلامت کلی بدن و رسیدن به عملکردی بهینه، نیاز به ریکاوری دارند. اشتباه در تشخیص، نیاز به استراحت و بیش از حد ورزش کردن منجر به خستگی و عملکرد نامناسب ورزشی می شود که به آن سندروم ورزش بیش از حد می گویند.
اما میدانید چطور تشخیص دهید که نیاز به استراحت دارید؟
اگر سه روز بعد از ورزش درد داشتید، احساس مریضی می کردید و یا پیشرفتتان دچار وقفه شده بود احتمالا زمان آن رسیده که کمی استراحت کنید تا بدنتان کمی ریکاوری کند. استراحتتان چقدر باید طول بکشد؟ برای این سوال قانونی وجود ندارد، ولی باید مواظب باشید این مقدار تبدیل به دو هفته و دو ماه نشود.در زمان استراحت می توانید فعالیت های سبکی انجام دهید که قبلا انجام نمیدادید یک پیاده روی طولانی و دوچرخه سواری آهسته می توانند گزینه های مناسبی باشند.

آرام آرام دوباره به حالت قبلی برسید. اگر چند هفته از ورزش دور بوده اید، مسلما تفاوت را احساس خواهید کرد. بنابراین اگر فاصله زیاد است مسلما باید با ورزشی سبک تر نسبت به گذشته کار را دوباره شروع کنید.
مهم این است که چند هفته ابتدایی را با کمی احتیاط شروع کنید و پس از آن دوباره می توانید در سطح گذشته به ادامه ورزش بپردازید. اگر به تمرینات قدرتی باز می گردید کمی از وزنه ها بکاهید و با آنچه راحت تر هستید کار کنید و اگر به ورزشی مانند دو باز می گردید با سرعتی شروع کنید که احساس راحتی می کنید. بعد از یک هفته سرعت را افزایش دهید.برای اینکه از آسیب دیدگی پیشگیری کنید باید آهسته آهسته به حالت گذشته بازگردید. اگر بعد از یک ماه به باشگاه باز رفتید و به سراغ همان وزنه های قبلی بروید، یک ماه دیگر در خانه خواهید خوابید!
با اقباس :آلشیا فترس