۱ – هالتر را با دستانتان بگیرید و آن را در جلوی ران قرار دهید ، و فاصله دستها به اندازه عرض شانه باشد.
۲_بازوها را صاف نگه دارید ، شانه ها را تا بالا ترین نقطه بالا برده،هالتر را به صورت عمودی بالا بکشید .
۳_به آرامی هالتر را تا نقطه شروع پاییمن بیاورید. تا عضله ذوزنقه ای به حالت کشیده در آید .

اصلی : عضله ذوزنقه ای ( تارهای بالایی و میانی ) .
کمکی : عضلهدلتوئید ، ثابت کننده های ستون مهره ها و قسمت جلوی بازوها.
فاصله دست ها به اندازه شانه یا کمتر باز باشند ،بر عضله ذوزنقه ای تأثیر میگذارد . اگر دست ها بیشتر باز باشند ، به عضله دلتوئید فشار وارد می شود .
میله ی هالتر را باید مستقیماٌ به بالا و پایین حرکت دهید. شانه ها را به صورت دایره وار حرکت ندهید .
زمانیکه کامل صاف ایستاده اید بالا بردن وزنه به مرکز عضله فشار وارد میکند.خم کردن بالاتنه کمی به سمت عقب ، قسمت فوقانی (بالایی) عضله ذوزنقه را هدف قرار میدهد . در حالی که اگر کمی به سمت جلو هم شوید بخش میانی در پشت شانه ها هدف قرار میدهید و تحت فشار قرار می گیرد .
هر چه میله هالتر را بیشتر بالا ببرید ، ذوزنقه بیشتر به کار وا داشته می شود .
اجرای این تمرین در حالی که هالتر در پشت ران ها قرار گرفته سبب نزدیک شدن و پایین آمدن استخوان کتف می شود . کشش شانه به عقب بر بخش میانی عضله ذوزنقه تأثیر بیشتری دارید .

کار با دستگاه موجب می شود تا بتوانید به دو صورت دست را بگیرید ۱- پشت دست رو به جلو ( انگشت شست به داخل ) ۲- به صورت خنثی و طبیعی ( شست به جلو ) . گرفتن طبیعی بر بخش بالایی عضله ذوزنقه در ناحیه گردن فشار بیشتری وارد می کند در حالیکه پشت دست رو به جلو بر بخش میانی عضله ذوزنقه تأکید بیشتری دارد .
اهمیت نقش ثبات دهندگی عضله های ناحیه کتف در انجام حرکت شانه همواره باید مورد توجه قرار گیرد. بسیاری اوقات مشکلهای ثانویه شانه به ضعف در عضله های ثبات دهنده شانه است که این ضعف منجر به ریتم نا صحیح حرکات کتف روی قفسه سینه میشود. در نتیجه توجه به عضله های این ناحیه و تقویت آنها امری ضروری در جلوگیری از آسیبهایی چون کشیدگی و پارگی عضله ها و تاندونهای ناحیه شانه می باشد. بنابراین آمادگی و پرورش این عضله ها پیش نیاز انجام حرکاتی چون نشر جانب و نشر از جلو محسوب میشود.