یک جفت دمبل را در امتداد دست ها بگیرید ، دستها به حالت آویزان در پهلوها قرار گیرند . طوری که انگشت شست رو به جلو باشد (چکشی) .سپس با یک دست دمبل را بالا برده و در حین بالا بردن دست می چرخد و در بالاترین نقطه کف دست رو به بالاست .دمبل را پایین آورده ، حال حرکت را با دست دیگر اجرا کنید .
اصلی : دو سر بازویی .
کمکی: بازویی قدامی، دلتوئید قدامی و ساعد.
جلو بازو با دمبل به دو روش برای به عضله دو سر بازویی فشار وارد میکند : خم شدن آرنج وساعد را به سمت خارج چرخش میدهد .
بنابراین برای حداکثر انقباض در عضله دو سر بازویی ، باید هنگام بالا بردن دمبل ، کف دست رو به بالا باشد. (دست چرخش خارجی داشته باشد )
به جای اینکه دمبل را از وسط میله بگیرید ، کف دستها را روی میله حرکت دهید طوری که انگشت شست به صفحه وزنه بچسبد این نوع گرفتن میله دمبل ، در حرکت چرخش خارجی موجب افزایش فشار در عضله دو سر بازویی و فعالتر کردن تارهای عضلانی آن می شود .
با ستون مهره ها ی راست بایستید . کمر زدن (خم کردن تنه) تقلب است و باعث می شود تا وزنه با ضربه به بالا آورده شود . اگر در حرکت بدن را کمی به جلو خم کنید ، حرکت آسان تر می شود . بدن را کمی به عقب خم کنید تا به حرکت در مرحله آخر تکرار آن کامل شود .
حرکت را در مفصل آرنج با دامنه حرکتی کامل انجام دهید.
این تمرین می تواند به صورت ایستاده اجرا شود ، اما عضلات پاها را در گیر میکند . تمرین به حالت نشسته باعث تمرکز بهتر حرکت می شود .
وفتی روی صندلی نشسته اید وو کمی به سمت جلو خم شده اید . تلاش تمرین بر بخش پایینی عضله دو سر بازویی ، نزدیک آرنج متمرکز می شود .
قبل از انجام این حرکت آرنجها را خوب گرم کنید تا باعث آسیب مفصل آرنج و همچنین تاندونهای عضلات دو سر بارویی و بازوی زند اعلایی نشود.در قسمت بالای حرکت چرخش بیش از خد مچ دست به سمت خارج می تواند باعث آسیب دیدگی در مچ دست شود . اگر این حرکت را در حالت ایستاده انجام میدهید از کمر زدن (خم شدن به جلو و عقب ) خودداری کنید چون این عمل می تواند باعث آسیب در ناحیه پشت بدن (ناحیه کمر) شود.